သီးသစ္ စ ရင္တြင္းျဖစ္ကဗ်ာမ်ား

လမ္းခြဲတာ ဝမ္းနဲစရာလား

တေန႔ေန႔ တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ တေနေနရာမွာ
ဒီလိုေဝးကြာရမယ့္အတူတူ
အစကတည္းက မဆံုးစည္းျဖစ္ခဲ့ရင္
ပိုေကာင္းမွာပဲေနာ္…
ဒါေပမယ့္…
သူငယ္ခ်င္းတို႔ရယ္..
ေလာကလူသားေတြအားလံုးဟာ
သံသရာ ေရျပင္ေပၚက
ကံၾကမၼာေလစိမ္းေတြေၾကာင့္
လႈပ္ရွားသြားလာေနၾကတဲ့
ေဗဒါပင္ေတြပါ…
ကံၾကမၼာေလစိမ္းေတြ
တိုက္ခတ္လာမႈေၾကာင့္
တို႔တေတြ ဆံုေတြ႔ရတာေပါ့။
တို႔တေတြ လမ္းခြဲခိုင္းေတာ့လည္း
တို႔တေတြ လမ္းခြဲရတာေပါ့.
အားလံုးဟာ မျမဲျခင္းသခၤါေတြမို႔
မလြန္ဆန္ႏိုင္တဲ့ ေလာကဧည့္သည္ေတြပါ
ေတြ႔ဆံုျခင္းရဲ့ေႏွာက္မွာ
ခြဲခြာျခင္းဆိုတာ ရွိစျမဲမို႔
အခ်ိန္တန္လို႔ လမ္းခြဲရတာေပါ့။
လမ္းခြဲတာ ဝမ္းနဲစရာမွ ဟုတ္တာ။
ဒါေပမဲ့ …သူငယ္ခ်င္းတို႔…ရယ္…
ဆံုေတြ႔ခိုက္မွာေတာ့ ပံုမေစ့ေၾကးေနာ္…

By…သီးသစ္စ


သူငယ္ခ်င္းမ်ားသို႔ ေပးစာ

အခ်ိန္ေတြတေရြ႕ေရြ႕ ကုန္လြန္ခဲ့ပါျပီး
ေဝးကြာခြဲခြာ ရဘို႔အတြက္၊ အခ်ိန္ဆိုတာ………
ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ မနက္ျဖန္ပါပဲ
သူငယ္ခ်င္းတို႔ရယ္…
၈ လဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလဟာ
မ်က္စိတမွိတ္ လွ်ပ္တပ်စ္ပါပဲလား
ခြဲခြာျခင္းကို ပိုင္းဆိုင္ရျပီးဟု
သိလိုက္ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ခြဲခြာျခင္းရဲ႕ အႏွစ္သာရကို
ကြ်န္ေတာ္နားလည္လိုက္ပါျပီး
“လမ္းခြဲတာ ဝမ္းနဲစရာလား”
ကြ်န္ေတာ္ အျမဲ သံုးေနက်စကား
အစက လက္မခံခဲ့ပါ။
တကယ္ၾကံဳေတြ႔မွပဲ ရင္တြင္းကို ေနမင္းထက္မက
ပူေလာင္ေစတယ္ဆိုတာ
နားလည္လိုက္ပါျပီး ဒူးေထာက္ဝန္ခံခဲ့ပါျပီး
သူငယ္ခ်င္းတို႔ရယ္…
“ႏုတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားသူႏွင့္ လက္ျပက်န္ရစ္သူ ဘယ္သူပိုဝမ္းနဲရပါသလဲ…
အေျဖဝိုင္းထုတ္ေပးၾကစမ္းပါ…
သမုဒယႏြယ္ခက္ေတြနဲ႔ သံေယာဇဥ္ေတြျငိတြယ္ရစ္ပတ္
ခင္မင္ေပ်ာ္ရြင္လို႔ မဝခင္မွာ ေက်ာခို္င္းခြဲခြာရေတာ့မွာမို႔
ေရွ႕ဆက္ရမယ့္ေပ်ွာ္ရြင္မႈေတြ ေလထဲလႊင့္ျပယ္ခဲ့ရပါျပီး…
ေတြးရင္း ရင္ေမာစရာပါပဲ သူငယ္ခ်င္းတို႔ရယ္…
ဆံုေတြ႔ ခဏ ၾကံဳေတြ႔ရ
ရစ္ေနွာင္ဖြဲ႔စည္း သံေယာဇဥ္ၾကိဳး
ေၾသာ္ …ေဝးခ်ိန္ခါဝယ္
သူ႔လမ္းသူလမ္းကိုယ့္လမ္းနဲ႔ ကိုယ္ပါပဲလား
ေဝးေသာ္ျငားလည္း
သံေယာဇဥ္ၾကီးသူအဖို႔
ေရးသားသည္စာ သက္ေသသဝဏ္လႊာ
ထာဝရ ခင္မင္လ်က္…

By….သီးသစ္စ


အနားမွာေနခြင့္ရလည္း

နင္ဟာ ငါ့ရဲ့အနီးဆံုးသူမို႔
ရင္တြင္းက စကား ဘယ္လိုလုပ္ျပီး
ဖြင့္ဟဝံ့မွာလည္း
အနားမွာေနခြင့္ရေပမဲ့ ခိုးခိုးၾကည့္တဲ့ ဘဝပါ…
တံု႔ျပန္လာမယ့္မင္းရဲ့ အၾကည့္စူးရွမႈေၾကာင့္
မရင္ဆိုင္ရဲႏိုင္လို႔ပါ
တခါတခါ မင္းအလွသ႑ာန္မွာ ေမွ်ာဝင္သြားခဲ့
တိတ္တဆိတ္ ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ မင္းမၾကားႏိုင္ခဲ့ပါ…
ေဖၚရြင္ေသာ မင္းရဲ့အျပံဳး ပ်ဴျငာေသာ မင္းရဲ့စကားလံုးၾကား
ငါ့စိတ္ေတြယိမ္းယိုင္သြားခဲ့ေပမဲ့ ေက်ာက္ရုပ္လို ေအာ့အိဟန္ေဆာင္
ေနရတယ္…
ငါ့ဘဝအတြက္လက္တြဲေဖၚဟာ မင္းပါလို႔
လူသိရွင္ၾကားေအာ္ေျပာလိုက္ခ်င္တယ္
ဒါေပမဲ့…. အဲေလာကထိ ငါ မစြန္႔စားရဲေသးဘူး
စို႔ရြိ႔မႈေတြျပည့္နက္ေနတဲ့ ငါအတြက
ျဖည့္စည္းမႈေတြ မင္းေပးႏိုင္မွာလား ျဖစ္ခ်င္ဆႏၵေတြေတာင္းဆိုေပမဲ့
အျပင္ေလာကမွာေတာ့ ငါဟာတိတ္တခိုးနဲ႔ပဲ မင္းကို ခ်စ္ေနတဲ့ဘဝပါ…
ဒီလိုနဲ႔ ငါ့ဘဝတစ္ခုလံုးမ်ိဳသိပ္ရေတာ့မွာလား
ဖြင့္ေျပာခဲ့မိရင္လည္းမ်ိဳသိပ္ျခင္းရဲ့ရလာဒ္
ကံေကာင္းပါေစလို႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္

မွ သီးသစ္စ


လြမ္းတသသ

ေကြကြင္းရျခင္းေၾကာင္း ေဆြးရတယ္ဆိုလား….
အတိတ္ဟိုး…စီကို….
ေမွ်ာ္မွန္းလို႔ငါလြမ္းရင္း
ႏွလံုးသားသံစဥ္ တစ္ခုေပၚသို႔ ငါေမွ်ာေနခဲ့တယ္…
မင္းကိုတမ္းတလို႔ အလြမ္းကေလးသာ
ေျခရာေပါက္ခဲ့ရင္ ငါ့ႏွလံုးသားရင္ျပင္တစ္ခုလံုး
ေျခရာေလးပြစင္ေနေလာက္ျပီး
လြမ္းရတယ္ဆိုတာ ၾကားရသူအတြက္
တကယ္တမ္းဘာမွ မဟုတ္သလို
တကယ္ခံစားသူငါ့မွာေတာ့
ေနမင္းထက္မက ပူျပင္းလြန္းလွပါတယ္…
ဆံုးႏိုင္ခြင့္ရွိေနေပမဲ့ စံပယ္ဖြင့္ေတြေျခာက္ကုန္ပါျပီးေလ
တို႔ႏွစ္ေယာက္အတြက္ ခ်စ္ျခင္းရဲ့သစၥာတရားၾကီးကို
ဆံုးစည္းဖို႔ အတြက္ ရည္မွန္းရန္ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တစ္ခုအျဖစ္
ငါ့ရင္မွာ ထာဝစဥ္ ကိန္းဝပ္ျမဲပါကြယ္….


အခ်စ္ဟာ ေပးဆပ္ျခင္းပါ

မခ်စ္လို႔ မဟုတ္ပါဘူး..
ခ်စ္လြန္းလို႔ေပးဆပ္လိုက္တာပါ
ကိုယ့္ထက္အစစ အရာရာသာတဲ့သူမင္းအခြင့္ သာခဲ့ၿပီးပဲ့
မင္းဘ၀ေအးၿငိမ္းဘို႔ ဆိုရင္ ငါ့ဘ၀တစ္ခုလံုး
ေပးဆပ္ဖို႔ အဆင္သင့္ပါ….
အဆင္သင့္ျဖစ္လို႔ပဲ မင္းအတြက္ေပးဆပ္ခဲ့တာ
ငါ့နလံုးသားမွာ ဒဏ္ရာေပါင္းမ်ားစြာ
အထိနာခဲ့တယ္…
ဒါေပမဲ့ ငါမနာပါဘူးဟာ….
ရိုးသားလြန္းတဲ့ ငါရင္ခုန္သံေတြ
ေလၿပင္လိုပဲ့ႏူးညံ့ခဲ့ေလရဲ့…
မင္းတစ္ေယာက္ထဲအတြက္မို႔
ပိုင္ဆိုင္လာမယ့္ ေမ်ာ္လင့္ခ်က္ေ၀းရက္ကေလးေတြကို
လြမ္းေမာစြာၾကိဳလင္းရင္း
အခစား၀င္ခဲ့တဲ့ငါ့ႏွလံုးသား
ဒဏ္ရာရခဲ့တယ္…နင္မသိလိုက္ဘူး…
ဆံုစည္းခြင့္ မေပးလို႔သာ မဆံုႏိုင္တာ
ကံၾကမၼာကိုုပဲ အၿပစ္ပံုအပ္လိုက္ေတာ့မယ္…

သီးသစ္စး(ေရး)

အခ်စ္မ်က္၀န္း

မင္းရဲ့အလွမ်ကဝန္းတစံုနဲ႔
ငါ့ဘဝတစ္ခုလံုးကို ညွိဳ႕ယူဖမ္းစားခဲ့တယ္ဆိုတာ…
နင္…တကယ္မသိတာလား…
ဒါမွမဟုတ္ သိလ်က္နဲ႔
မသိခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနတာလား…
ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့
သိလ်က္နဲ႔ ဟန္ေဆာင္ျခင္းပါပဲ။
ေတြ႔ျမင္ေနရေပမဲ့
ရင္ထဲက ေဝဆာလာမဲ့ စကားလံုးေတြ
ဖြင့္မရဲလို႔ မ်ိဳသိမ့္ခဲ့ရပါတယ္
မင္းမ်က္ဝန္းရဲ့စူးရွမႈေၾကာင့္
ငါ့ရဲ့ရင္ခုန္သံေတြ ခက္ထန္ခဲ့တာ
အိပ္ေရးပ်က္ခဲ့တဲ့ညေပါင္းမနည္းေတာ့….
ဖြင့္ေျပာခ်င္ေပမဲ့ စို႔ရြံ႕မႈေတြျပည့္နက္ေနတဲ့
ငါ့ဘဝအတြက္…
ျဖည့္စည္းမႈေတြ မင္းေပးႏိုင္မလား
အျမဲျမင္ေတြ႔ ခ်င္ေပမဲ့..
တကယ္တမ္းျမင္ေတြ႔ ရတဲ့အခါက်ေတာ့
စူးရွလြန္းတဲ့မင္းမ်က္ဝန္းကို
ရင္မဆိုင္ရဲခဲ့တာ အမွန္ပါ…
မင္းတစ္ေယာက္ထဲ အတြက္နဲ႔
ငါမ်ိဳသိမ့္ရလြန္းလို႔ ငါ့ႏွလံုးသားဟာ
မြန္းၾကပ္ေနပါျပီးဟာ… ေဘာင္ပင္ခတ္ေနျပီး
ငါ့အခ်စ္ေတြ ထြက္ေပါက္အျဖစ္နဲ႔
စာရြက္ေပၚမွာ ေရးခ်မိတယ္…
စိတ္ဆႏၵကေတာင္းဆိုေပမယ့္
အျပင္ေလာကမွာေတာ့..
အခ်စ္မ်က္ဝန္းတစ္စံုကို ရင္ထဲစြဲျငိျပီး
တိတ္တခိုးနဲ႔ ခ်စ္ေနရတဲ့ငါ့ ဘဝပါ..ဟာ…
…ငါရဲ့ေမတၱာ၊ အၾကင္နာ
သက္ဆိုင္သူတစ္ေယာက္သိႏိုင္ပါေစ…
ညအလင္းကိုေပးေသာ မိုးေကာင္းကင္တစ္ခုစီသို..


သီးသစ္စ


အနမ္းကေလးရဲ့ ဒိုင္ယာရီ

ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုး မိုက္ေမွာ္သြားခဲ့
ၾကယ္စင္မ်ားအလင္းမဲ့ မိုးတဖြဲဖြဲနဲ႔ေပါ့
က်ဥ္းေျမာင္းလြန္းတဲ့ အခန္းငယ္တစ္ခုထဲဝယ္
ပ်ားပိတုန္းက ပန္းဝတ္ရည္ကို စို႔ယူဖဲ့ေခြ်သြား..
အႏႈင္းမဲ့ ရင္ခုန္သံ ပ်က္စီးလို႔မရတဲ့
အလြမ္း ဒိုင္ယာရီေလးေပါ့…
ဆိုင္သာဆိုင္ ခူးခြင့္မရတဲ့ ဥယ်ာဥ္မွဴးဘဝ
သူ႔အလွကို အေဝးကေမာ့ၾကည့္ရွာ
ပန္းသၡင္ျဖစ္ခ်င္ရွာ ေသာ္လည္း
ကံၾကမၼာသူ႔ ဘက္မရပ္တည္ေသးတဲ့
တခါတေလ လူတိတ္တဆိတ္တဲ့
ညအေမွာ္ထဲမွာ ဖိစည္းမႈေၾကာင့္
သူအိပ္မရခဲ့ပါ…
ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အတိတ္ေဟာင္း
အနာတရ ပိုင္ဆိုင္လိုက္ရ
“မြန္းၾကပ္လိုက္တာ” လို႔
ရင္ထဲ တိတ္တိတ္ေလး
ရင္ရြတ္မိခဲ့တယ္..
ဒိုင္ယာရီကို ကုန္းေကာက္ျပီး ငါေရး
မ်က္ရိပ္ေအာက္က ျဖတ္သန္းတဲ့ အရိပ္ “မဲ”
အရိပ္မဲ့ သ႑ာန္ေလး
နဖူးျပင္မွာ အနမ္းတစ္ဖြင့္
အတိုင္းဆမဲ့ အလြမ္းရစ္ထင္က်န္ခဲ့
ဟာနယ္မွာ စာစီျပီးဖြဲ႔ႏြဲ႔
ေကာင္းေသာဘဝမွာ ေကာင္းေသာေျခလွမ္းေတြနဲပ
စြဲငင္အားေပးတဲ့ေနမင္းၾကီးရယ္
ပူေလာင္လြန္းလွခ်ည္လား
တမလြန္ထိ ထင္က်န္ရစ္တဲ့ မင္းရဲ့အနမ္း
ေဆးနည္းေပါင္းတစ္ေထာင္သုတ္စင္ေဆးေၾကာခဲ့လဲ
သမုဒၵ ရာေရခန္းေျခာက္ေပမဲ့ မပ်က္ျပယ္
မွန္ကိုၾကည့္တိုင္း မ်က္ႏွာေပၚကအမာရြတ္ကိုေတြ႔လို႔
မေဟာင္သဓာကို သတိရေနတဲ့ ပုဏၰားပါ..
ငါ့ဘဝ အတြက္ ဒိုင္ယာရီစိုက္ထူထားတဲ့ ေက်ာက္တိုင္ၾကီးဟာ
မင္းရဲ့အနမ္း ဒိုင္ယာရီ မွတ္တိုင္ၾကီးပါ…

လူသာေပ်ာ့ အသဲမေပ်ာ့ပါ

နင္ရဲ့အမုန္းဆံုး ၾကည့္မရသူက
ေျပာင္စပ္စပ္ ကိုငပိန္ဆိုတာ
ဟုတ္မွာေပါ့ေလ…
နင္ဘဝေရွ႔ေရး သာယာျငိမ္းေအးႏိုင္ဘို႔
ေယာကၤ်ားေကာင္းေတြ ရွာေဖြခ်ိန္မွာ
ကိုငပိန္ဟာ လူေပ်ာ့ပဲမို႔ မင္းအတြက္အခ်ည္းႏွီးျဖစ္မွာေပါ့…
ႏွလံုးသားဆႏၵက ျပင္ျပလို႔
ဖြင့္ဟမႈေတြ နင္အျမဲျငင္းဆန္ျမဲ
ခံစားခဲ့လို႔ ဆိုေပမဲ့..မျဖစ္သေလာက္ပါ ငါေယာကၤ်ားပါ..
ကိုငပိန္လည္းကလဲ အသည္းမာသူမို႔
ေနာက္ဆံုး ….စာေရးသူေတြ အျဖစ္မ်ိဳး
အခ်စ္အတြက္နဲ႔ စိတ္ဓါတ္က်ျပီး
အေမွာင္ကို တိုးဝင္တဲ့ အျဖစ္မ်ိဳး
ငါကံ မဆိုးေလာက္ပါဘူး…
တစ္ခုေလာက္ရွိတယ္… မိန္ခေလး
ေယာက်ၤားရင္ခြင္ ေသာ္မတင္ပဲ
အျဖစ္နဲ႔ၾကံဳမွ ႏွလံုးသား ေတာင္းဆိုဖူးသူ
ကိုငပိန္ကို သတိရမွ
ပိုငပိန္ေရ… ကူကယ္ေလဟု ဆိုလာျပဳေသာ္
ကိုငပိန္လည္း ေဆာရီးပဲလို႔
လက္ကာျပဳလ်က္ …မိန္းခေလး


ႏွစ္သစ္ အိပ္မက္သစ္(၂၀၀၇)ကစ

လူ႔ဘဝရဲ့ တစ္ခဏတာ မ်က္စိတမွိတ္
ကာလအတြင္းမွာ အႏႈိင္းမဲ့ေပ်ာ္ရြင္မႈ
ခံစားခြင့္ရခဲ့တယ္…
ဘယ္ေတာ့မွ မခ်စ္ခဲ့ပါဆိုတဲ့
ငါ့ႏွလံုးသား ေက်ာက္ေဆာင္လိုမာေက်ာျပီ
အလံတင္ျပခဲ့တယ္
တကယ္ေတာ့ ႏွလံုးသားဆိုတာ
လိုခ်င္သလို ပံုသြင္းပန္းပုထြင္းလို႔ မရပါလား
သူနဲ႔က်မွ ငါ့ႏွလံုးသား အရည္ေပွ်ာ္သြားတယ္…
တစိတ္ခ်င္းသူဖဲ့ယူခဲ့တယ္…
ျဖစ္ခါစငါ့ရဲ့ အခ်စ္ေရာဂါ ကို ၁၅၀၀ ဆိုတဲ့ ေဆးနည္းသစ္နဲ႔
မင္းကုမွ ေျဖေပ်ာက္ႏိုင္မယ္ဆိုတဲ့ ဆႏၵျပင္းပ်ေတာ့
သူဂရုဏာ စိတ္သက္ဝင္ခဲ့ျပီးေလ…
တင္ျပမႈအၾကိမ္ဖန္မ်ားလာေတာ့
ဝါဆိုလျပည့္ေန႔မွာ ဆႏၵျပဳေသာ ဆုေတာင္းခ်က္
နတ္သမီးေလးေတာင္မေနႏိုင္တဲ့ ငါ့အျဖစ္ဆိုး
၂၉.၀၇.၂၀၀၇ ….၀၄း၂၀ မိနစ္ ညေနေစာင္းအခ်ိန္မွာ
သိၾကားမင္း ဆင္းသက္ျဖည့္ဆည္းေပးခဲ့တဲ့ ငါ့ရဲ့အခ်စ္ေဝဒနာ
ရင္တြင္းပူေလာင္မႈျငိမ္းေအးေစခဲ့ျပီး
ငါ့အိပ္မကထဲမွာ ေရႊေရာင္နတ္သမီးအျဖစ္
အျမဲလာေရာက္စိုးမိုးခဲ့ျပီးေလ မင္းေလး…
အဲဒီ..အခ်ိန္ကစျပီး ငါဘဝတစ္ခုလံုး
ဘယ္အရာမွ မလိုေတာ့ပဲ
ျပီးျပည့္စံုသြားဆႏၵၾကီးတစ္ခုပါေလ…

သီးသစ္စ

အမွားထဲက အမွန္ႏုတ္ယူျခင္း

အမွားႏွစ္ခုသည္ အမွန္တစ္ခု
ျဖစ္လာဘို႔ ထံုးစံမရွိပါ…
သူကမွားႏိုင္သလို
ကိုယ္က မွားႏိုင္ခြင့္ရွိတယ္….
အမွားကို ျပဳျပင္ဘို႔အတြက္.
အခ်ိန္ေနာက္က်တယ္ဆိုတာမရွိ
အမွားကိုမွားမွန္း သိတဲ့အခ်ိန္ကစျပီး
ျပဳျပင္ဖာေထးလိုက္ပါ…
လူသားတိုင္းသည္ တစ္ခုမဟုတ္
တစ္ခုမွားေလ့ရွိတယ္…
အမွားနဲသူႏွင့္ အမွားမ်ားသူသာ
ကြာေနတာပါ…
တခါမွ အမွားမလုပ္ဖူးသူရွိခဲ့ရင္
ဘာအလုပ္မွ မလုပ္တဲ့သူသာတည္ၚ…
မွားသည့္အခါ မိုးေပၚကိုေမာ့ျပီး
“ေလာကၾကီးမတရားဘူး”
လို႔အျပစ္မတင္သင့္.၊ ဒါလူသားစိတ္ဓါတ္မဟုတ္ပါ…
ေလာကၾကီးဟာ သူ႔ဖာသူေနတာပါ…
မွားတာက လူေတြပါ အဲဒီအခ်ိန္က်ရင္
စိတ္ဓါတ္ကို ခိုင္မာဘို႔လိုတယ္…
တကယ္လို႔သင္သာ အမွားထဲက ျပံဳးႏိုင္သူ
ျဖစ္ခဲ့ရင္ ေအာင္ျမင္းျခင္းတံခါးကို ဖြင့္ဘို႔
နိဒါန္းပ်ိဳးလိုက္တာပါပဲ…
အမွားကို သင္ခန္းစာယူျပီး
အမွားထဲက အမွန္ႏုတ္ယူတတ္လ်င္
ငါ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ျပီးဟု မွတ္ယူႏုင္ေပတည္း…

သိီးသစ္စ